Van Sololo naar Bubisa - Gespierde bedelaars - Kenia

Van Sololo naar Bubisa – Gespierde bedelaars

Na Ethiopië is Kenia een verademing. Een zucht van verlichting. Het voelt alsof ze twee weken lang voor mijn deur hebben staan heien en dat ze daar sinds ik in Kenia ben mee opgehouden zijn. Een oorverdovende stilte.   Het is dus lekker rustig in Kenia. Er zijn bijna geen mensen op de weg en degenen die er wel zijn, zien er met hun bontgekleurde stammengewaden over hun pikzwarte huiden Lees meer…

Van Marsabit naar Laisamis - Rode gestaltes - bavianen op de weg

Van Marsabit naar Laisamis – Rode gestaltes

In het noorden van Kenia ligt geen asfalt. Al stuiterend hobbel ik er over een abominabel zandpad van de ene steen naar de andere kei. Een lekke voorband kwam dan ook niet als een al te grote verrassing.   Routinematig verving ik mijn kapotte band door een van mijn reservebanden. Nu had ik ook wel gezien dat mijn buitenband vrij slecht aan het worden was, maar echt nodig om die te vervangen vond ik het niet. Het is immers niet Lees meer…

Isiolo - Ziek

Isiolo – Ziek

Ik ben blij dat ik in een tamelijk goed hotel zit.  Ik heb me al vaker niet zo lekker gevoeld en ook heb ik zo nu en dan last gehad van de gebruikelijke reizigerskwaaltjes, maar voor het eerst tijdens deze reis ben ik nu toch echt ziek. Al twee dagen. Hoofdpijn, buikpijn, diarree, koorts, keelpijn.   Het eerste waar ik gisteren aan dacht was malaria. Dat zou niet Lees meer…